Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας στεγάζει ευρήματα που προέρχονται αποκλειστικά από το νησί της Κέρκυρας και αποκαλύπτεται με αυτά η πολιτισμική παρουσία του διαχρονικά στον αρχαίο κόσμο. Στόχος του μουσείου είναι να φέρει σε επαφή τον επισκέπτη με τον αρχαίο πρόγονό του, μέσω των δημιουργημάτων του. Επίσης να καταδείξει τη συνέχεια του πολιτισμού στο χώρο του νησιού της Κέρκυρας και να δημιουργήσει τα ερείσματα που θα βοηθήσουν τον καθένα να βιώσει την πολιτισμική του ταυτότητα και να ενστερνιστεί τη χρησιμότητα και την αναγκαιότητα της διαφύλαξης της.

Το κτήριο του αρχαιολογικού μουσείου, κτισμένο στη δεκαετία του 1960, ακολουθεί τις γραμμές σύλληψης σειράς κτηρίων που οικοδομήθηκαν την ίδια περίοδο για να στεγάσουν αρχαιολογικά μουσεία και συλλογές. Είναι κτισμένο σε δύο ορόφους και διαθέτει προαύλιο-κήπο στο ισόγειο και εξώστη στη νότια και ανατολική πλευρά του στον πρώτο όροφο.

Ο πρώτος όροφος αποτελείται από τέσσερις αίθουσες και ένα προθάλαμο που φιλοξενούν τον κύριο όγκο της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου. Σημαντικότερη αίθουσα είναι η Δυτική, η αίθουσα της Γοργούς όπως ονομάζεται, καθώς εδώ εκτίθεται τόσο το μνημειώδες και εντυπωσιακό αέτωμα όσο και άλλα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα από το ναό της θεάς Αρτέμιδος, που αποτελεί την κυρίαρχη λατρεία της αρχαίας Κέρκυρας.

Στο ισόγειο περά από μικρό τμήμα της μόνιμης έκθεσης, βρίσκεται το εκδοτήριο εισιτηρίων και οι αποθήκες του μουσείου, καθώς επίσης η αίθουσα ελέγχου του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης και οι χώροι υγιεινής. Ο επισκέπτης προσέρχεται στον πρώτο όροφο με ανελκυστήρα ή μέσω κλιμακοστασίου, όπου στο μεσοδιάστημα έχουν τοποθετηθεί χάρτες με τοπογραφικά-χρονολογικά στοιχεία για την κατοίκηση στο νησί και την πόλη της Κέρκυρας από την παλαιολιθική εποχή μέχρι και τους ρωμαϊκούς χρόνους.

Πέρα από τον καθαρά εκθεσιακό χαρακτήρα του μουσείου, στους χώρους του οργανώνονται εκπαιδευτικά προγράμματα σε συνεργασία και με άλλους φορείς, ενώ πραγματοποιούνται περιοδικές εκθέσεις ζωγραφικής και άλλες εκδηλώσεις εικαστικού περιεχομένου.

Μουσείο Παλαιόπολης

Το Μουσείο Παλαιόπολης, που στεγάζεται στην έπαυλη του Mon Repos μέσα σε ένα περιβάλλον απέριττου φυσικού κάλλους, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως διαχρονικό μουσείο, εξαιτίας της ιστορίας του κτηρίου αλλά και των ευρημάτων που στεγάζει. Ανήκει στο πεδίο ευθύνης της Η΄ Ε.Π.Κ.Α και σκοπός του μουσείου είναι να διαφυλάξει και να παρουσιάσει στον επισκέπτη την πολιτιστική και φυσική κληρονομιά του χώρου της Παλαιόπολης, παρέχοντας παράλληλα εναύσματα για μελέτη, έρευνα και προβληματισμό. Στεγάζεται η έκθεση των αρχαιολογικών αντικείμενων από ανασκαφές στην περιοχή της Παλαιόπολης, στο σημερινό Κανόνι της Κέρκυρας, καλύπτοντας την περίοδο από τους αρχαϊκούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Παράλληλα όμως γίνεται προσπάθεια να μεταφερθεί στο Μουσείο το κλίμα και η αντίληψη που είχε ο 19ος αιώνας για την αρχαιότητα.

Η έπαυλη του Mon - Repos είναι ένα τριώροφο πολυτελές κτήριο, κτισμένο την εποχή της Αντιβασιλείας σύμφωνα με τον αρχιτεκτονικό ρυθμό της εποχής. Κυριαρχούν οι λιτές φόρμες και τα πολλά και μεγάλα ανοίγματα σύμφωνα με τις βασικές αρχές του νεοκλασικού ρυθμού εκείνης της περιόδου. Αποτελεί ένα από τα πρωιμότερα νεοκλασικά κτήρια του ελλαδικού χώρου που εμπνέονται άμεσα από αγγλικά πρότυπα.

Στο ισόγειο, πέρα από το εκδοτήριο-πωλητήριο, ανοίγονται εννιά αίθουσες γύρω από μια κεντρική υπόστυλη αίθουσα. Οι υπόλοιπες αίθουσες λειτουργούν ως εκθεσιακοί χώροι. Στο ισόγειο βρίσκονται και οι χώροι υγιεινής. Στον πρώτο όροφο ακολουθείται η ίδια περίπου διάταξη: Μετά από επιμήκη διάδρομο ανοίγονται έξι αίθουσες εκθεσιακού κυρίως χαρακτήρα, γύρω από μια κεντρική υπόστυλη αίθουσα, ενώ στο νότιο τμήμα υπάρχει εκτεταμένο αίθριο. Στον δεύτερο όροφο υπάρχει ένας ενιαίος υπόστυλος χώρος. Τα εργαστήρια συντήρησης και μικρή αποθήκη αντικειμένων στεγάζονται σε γειτονικό κτήριο (Τίτο).

Η έκθεση του ισογείου περιλαμβάνει τόσο αντικείμενα που σχετίζονται με τη ζωή και τη χρήση του κτηρίου (όπως έγγραφα, πορτραίτα και έπιπλα), όσο και του ευρύτερου χώρου του κτήματος τον 19ο αιώνα, (όπως συλλογή έργων ζωγραφικής με απεικονίσεις φυτών). Στον πρώτο όροφο εκτίθενται ευρήματα που έφερε στο φως η ανασκαφική έρευνα στην περιοχή της αρχαίας πόλης και έχουν σχέση με το εμπόριο, το δημόσιο και ιδιωτικό βίο και τις λατρείες των αρχαίων K ερκυραίων. Φιλοξενείται επίσης και φωτογραφική έκθεση με στιγμές από την ανασκαφή των ευρημάτων της αρχαίας πόλης.

Στο δεύτερο όροφο του κτηρίου του Μουσείου Παλαιόπολης οργανώνονται περιοδικές εκθέσεις, ενώ ο χώρος χρησιμοποιείται και για εκπαιδευτικά προγράμματα.

Μουσείο Ασιατικής τέχνης

Η Κινέζικη Πτέρυγα Γρηγορίου Μάνου καταλαμβάνει τις επτά αίθουσες της Ανατολικής Πτέρυγας του A' ορόφου του Μουσείου, όπου παρουσιάζεται τμήμα της κινέζικης συλλογής. Οι πρώτες τέσσερις Αίθουσες ακολουθούν χρονολογική διάταξη, ενώ οι επόμενες τρείς έχουν θεματική διάταξη, επιτρέποντας την εμβάθυνση σε ορισμένους, ιδιαίτερους, τομείς της Κινέζικης Τέχνης, όπως η μικροτεχνία, η ζωγραφική και οι πορσελάνες εξαγωγής.

Η κινέζικη συλλογή του Μουσείου Ασιατικής Τέχνης περιλαμβάνει έργα κεραμεικής, πορσελάνες, ορειχάλκινα έργα, γλυπτά από λίθο, περίκλειστα σμάλτα, αντικείμενα από λάκα και ελεφαντοστό, μικροτεχνία και ζωγραφικά έργα. Τα περισσότερα αντικείμενα προέρχονται από τη συλλογή Γρ. Μάνου, ενώ ορισμένες πορσελάνες (16ου -18ου αιώνα) από τη συλλογή Χ. Χιωτάκη. Ένα τμήμα της κινεζικής συλλογής του Μουσείου ήταν εκτεθειμένο στην ανατολική πτέρυγα του πρώτου ορόφου μέχρι το 1992. Μετά τη Σύνοδο Κορυφής του 1994 και την αποκατάσταση του Ανακτόρου για τις ανάγκες του Μουσείου, και συγκεκριμένα μετά από το 2002, ξεκίνησε η επανέκθεση των σημαντικότερων έργων των δωρεών Μάνου και Χιωτάκη. Τα έργα αυτά συνθέτουν ένα 'πανόραμα' της κινεζικής τέχνης από τη Δυναστεία Σάνγκ (11ος αι. π.Χ.) μέχρι και τη Δυναστεία Τσίνγκ (17ος -19ος αι μ.Χ.). Η επανέκθεση συγχρηματοδοτήθηκε από το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων.

Στην πρώτη Αίθουσα της έκθεσης, στην οποία έχουν αποκατασταθεί πλήρως οι τοιχογραφίες και οι οροφογραφίες, που μιμούνται γύψινα ανάγλυφα ('grisailles'), παρουσιάζεται η τέχνη από το τέλος της εποχής των Σάνγκ μέχρι τη δυναστεία των Τάνγκ (11ος αι. π.Χ. - 9ος αι. μ.Χ.). Στη δεύτερη Αίθουσα παρουσιάζονται έργα της περιόδου Σόνγκ και Γιουάν (10ος -13ος αι.), στην τρίτη Αίθουσα εκτίθενται έργα της δυναστείας των Μίνγκ (14ος - 17ος αι.), ενώ στην τέταρτη Αίθουσα φιλοξενούνται έργα της δυναστείας των Τσίνγκ (17ος - 19ος αι.). Η πέμπτη Αίθουσα περιλαμβάνει έργα μικροτεχνίας από τον 18ο έως το 19ο αιώνα και η έκτη Αίθουσα κυλίνδρους ζωγραφικής σε χαρτί και μετάξι, που χρονολογούνται από τον 14ο έως το 18ο αιώνα, καθώς και νομίσματα. Τέλος στην έβδομη Αίθουσα παρουσιάζονται πορσελάνες εξαγωγής της συλλογής Χιωτάκη (18ος -19ος αι.).

Τα σημαντικότερα εκθέματα της έκθεσης είναι:1. ΑΕ 11025. Προϊστορικό τριποδικό τελετουργικό αγγείο κρασιού τύπου Jue. Ορείχαλκος με εγχάρακτο και ανάγλυφο συμβολικό διάκοσμο ( μάσκα ταοτιέ). Δυναστεία Σάνγκ (τ. 11ου αι. π.Χ.).

2. ΑΕ 1504. Βούδδας σε στάση διαλογισμού. Λίθος με χρώματα απολεπισμένα. Πρώιμο κινέζικο βουδδιστικό γλυπτό (π. 6ος αι. μ.Χ.).

3. ΑΕ 657. Αγγείο τύπου Σελαντόν. Ψαμμόλιθος με υαλώδες επίχρισμα και ανάγλυφο-εγχάρακτο φυτικό διάκοσμο. (π. 13ος αι. μ.Χ.).

4. ΑΕ 1353. Αγγείο με λαβές-κρίκους. Ορείχαλκος με περίκλειστα σμάλτα σε κάμπο τυρκουάζ και πολύχρωμο φυτικό διάκοσμο. Δυναστεία Μίνγκ (1368 - 1644 μ.Χ.).

Η ιαπωνική συλλογή του Μουσείου Ασιατικής Τέχνης περιλαμβάνει περίπου 6.200 αντικείμενα, από τα οποία τα περισσότερα χρονολογούνται από το 14ο ως το 19ο μ.Χ. αιώνα. Τα εκθέματα περιλαμβάνουν οπλισμό και ορειχάλκινα αντικείμενα των Σαμουράι, ξυλογραφίες και ζωγραφικά έργα διάσημων Ιαπώνων καλλιτεχνών, κεραμικά έργα και πορσελάνες, ξυλόγλυπτα, μουσικά όργανα, διακοσμητικά αντικείμενα, ινρό και νετσουκέ, μάσκες του θεάτρου “ΝΟ”, κουτιά για γράψιμο (Suzuribaco), σκεύη από λάκα, ζωγραφισμένα Makemono και Kakemono, καθώς επίσης και παραβάν. Μέσα από τα αντικείμενα αυτά επιδιώκεται να γίνει κατανοητή η καθημερινή ζωή και οι νοοτροπίες που διαμορφώνουν την ιδιαιτερότητα του ιαπωνικού πολιτισμού. Η νεότερη περίοδος της ιαπωνικής τέχνης, γνωστή ως εποχή Έντο (17ος-19ος αι.), παρουσιάζεται μέσα από τις περίφημες πορσελάνες Αρίτα ή Ιμάρι, γλυπτά λαϊκών ή βουδδιστικών ειδωλίων, λάκκες, μουσικά όργανα και αντικείμενα εσωτερικής διακόσμησης, όπως τα παραβάν, και προσωπικά, όπως τα μικροσκοπικά ινρό και τα νετσουκέ.

Η έκθεση καταλαμβάνει τις αίθουσες της δυτικής πτέρυγας στον πρώτο όροφο του μουσείου και την αίθουσα Χατζηβασιλείου. Είναι οργανωμένη σε θεματικές ενότητες και τα εκθέματα ομαδοποιούνται κατά είδος.

Μουσείο Καποδίστρια

Το Μουσείο Καποδίστρια - Κέντρο Καποδιστριακών Μελετών, ιδρύθηκε το έτος 1981. Αποτελεί δωρεά Μαρίας Δεσύλλα - Καποδίστρια, της οικίας και του κτήματος, που βρίσκονται στην Κουκουρίτσα, του χωριού Ευρωπούλοι Κέρκυρας, και αποτελούν μέρος της περιουσίας της οικογένειας του Κυβερνήτη, από την εποχή που ζούσε.

Τα εκθέματα τα οποία φυλάσσονται σ'αυτό, είναι προσωπικά αντικείμενα του Ιωάννη Καποδίστρια και έπιπλα εποχής, που υπήρχαν ήδη σε χρήση κατά τα χρόνια της ζωής του.

Μουσείο Σολωμού

Είναι γνωστό ότι ο Εθνικός μας Ποιητής Διονύσιος Σολωμός έζησε κατά τα περισσότερα χρόνια της ζωής του και μέχρι του θανάτου του (1798-1957) στην Κέρκυρα, όπου και έγραψε το μεγαλύτερο αλλά και το σπουδαιότερο μέρος του έργου του, συμπεριλαμβανομένων και των "Ελεύθερων Πολιορκημένων".

Το σπίτι όπου έζησε, έγραψε και πέθανε ο ποιητής, αφού καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αναστηλώθηκε αργότερα και εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα. Στο σπίτι του Σολωμού ιδρύθηκε από την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών και λειτουργεί ως "Μουσείο Σολωμού" το Κέντρο Σολωμικών Σπουδών.

Στο Μουσείο φυλάσσεται το γραφείο του Ποιητή και ένα μικρό αυτόγραφό του. Παράλληλα όμως, υπάρχει εκτεθημένο φωτογραφικό υλικό, αναφερόμενο στους χώρους, στα πρόσωπα και στα γεγονότα που έχουν σχέση με τη ζωή, το έργο, και την εποχή του Σολωμού.

Υπάρχει επίσης πλούσια Σολωμική βιβλιοθήκη, η οποία συνεχώς εμπλουτίζεται και η οποία περιλαμβάνει όλες τις παλαιές εκδόσεις του "Ύμνου εις την Ελευθερίαν", αλλά και σειρά προσωπογραφιών του Ποιητή και των μελών της λεγόμενης Σολωμικής Σχολής.